| |
Closterkeller - Zmierzch bogów
Posród oklasków łatwo wierzyć, a klaskali mu gdy tego chciał
Patrzył na niego cały swiat
Człowiek - legenda, człowiek - symbol
Modlił się w niebo i krzyczał do mas
Był coraz dalej, dalej tak spragniony sławy, głodny braw
"Umiera król, niech żyje król!" - Tak woła naród w jeden głos
Rozpoczynając swej historii nowa erę
Idole bardziej mu potrzebni są niż władcy
Więc musiał odejsć póki był ciągle bohaterem
Słyszysz jak bije serce ludu
Słyszysz to?
Milczeć - to zginąć
Więc też podnoszę głos!
Jedno jest niebo ponad nami, a jakże inne prawo w nas
On patrzył Bogu prosto w twarz
Kiedy odchodząc ziemię palił na której także mój dom stał
On patrzył Bogu prosto w twarz!
Słyszysz jak bije serce ludu
Słyszysz to?
Milczeć - to zginać
Więc też podnoszę głos!
Słyszysz jak bije...
|
|
| |
|
