| |
Marek Grechuta - W malinowym chru¶niaku
W malinowym chru¶niaku, przed ciekawych wzrokiem,
Zapodziani po głowy, przez długie godziny
Zrywali¶my przybyłe tej nocy maliny,
Palce miała¶ na o¶lep skrwawione ich sokiem.
B±k zło¶nik huczał basem, jakby straszył kwiaty,
Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał li¶ć chory,
Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory
I szedł tyłem na grzbiecie jaki¶ żuk kosmaty.
Duszno było od malin, które¶, szepcz±c, rwała,
A szept nasz tylko wówczas nacichał w ich woni,
Gdym wargami wygarniał z podanej mi dłoni
Owoce, przepojone woni± twego ciała.
I stały się maliny narzędziem pieszczoty,
Tej pierwszej, tej zdziwionej, która w całym
niebie
Nie zna żadnej innej, oprócz samej siebie,
I ci±gle się powtarza dla własnej dziwoty.
I nie wiem, jak się stało, w którym okamgnieniu,
Że¶ dotknęła mi warg± spoconego czoła,
Porwałem twe ręce – oddała¶ w skupieniu,
A chru¶niak malinowy wci±ż trwał dookoła.
Słowa: B. Le¶mian
|
|
| |
|
