| |
Maryla Rodowicz - Pie¶ń o żołnierzach z Westerplatte
Kiedy się wypełniły dni
i przyszło zgin±ć latem,
prosto do nieba czwórkami szli
żołnierze z Westerplatte.
Prosto do nieba czwórkami szli
żołnierze z Westerplatte.
A lato było piękne tego roku.
A lato było piękne tego roku.
I tak ¶piewali: Ach, to nic,
że tak bolały rany,
bo jakże słodko teraz i¶ć
na te niebiańskie polany.
A na ziemi tego roku było tyle wrzosu na bukiety.
W Gdańsku stali¶my tak jak mur,
gwiżdż±c na szwabsk± armatę,
teraz wznosimy się w¶ród chmur,
żołnierze z Westerplatte.
Teraz wznosimy się w¶ród chmur,
żołnierze z Westerplatte.
I ci, co dobry maj± wzrok
i słuch, słyszeli pono,
jak dudnił w chmurach równy krok
Morskiego Batalionu.
Jak dudnił w chmurach równy krok
Morskiego Batalionu.
A lato było piękne tego roku.
A lato było piękne tego roku.
A lato było piękne tego roku...
|
|
| |
|
