| |
52 Dębiec - Nigdy nie zapomnij
52 Dębiec > Nigdy nie zapomnij
Nigdy nie zapomnij... 8x
I. Nigdy nie zapomnij o tych pięknych chwilach, które bezpowrotnie są stracone,
o tych wszystkich Twoich bliskich, którzy przeszli na tę drugą stronę.
Oni tak naprawdę umierają z ostatnią osoba, co o nich pamięta,
więc nie pozwól, by odeszli, zostali zapomnieni.
Tak samo przecież może stać się z nami.
Ja tego nie chcę – myślę, że Ty też.
Chcę, by świeczka na mym grobie płonęła wiecznym płomieniem,
bym był częścią Ciebie, a nie zamazanym wspomnieniem.
Ja mogę ją postawić, ale zapalić musisz ją Ty.
Pamięć to nie tylko siła, to także łzy i żal.
Nigdy nie zapomnij o swojej godności, o tym, by nie okazywać bezsensownej złości,
że nie ma życia bez miłości, więc szukaj jej na każdym kroku.
Ona daje Ci nadzieję, jak światełko w mroku.
Nie pozwól sobie na to, żeby tylko brać, staraj się w swym życiu jak najwięcej dać,
bo wszystko możesz stracić.
Za swe błędy możesz ciężko zapłacić, na zawsze pozostaje tylko to, co masz w sercu i w głowie.
To jest tylko i wyłącznie twoje, to zamykasz z sobą w grobie.
Pamiętaj kim jesteś, jakie są Twoje korzenie, skąd pochodzisz i nie wstydź się tego.
Twoim domem pozostaje miejsce, w którym się urodzisz, jego cząstkę nosisz w sobie.
Pamiętaj zawsze o tych, którzy dali życie Tobie i nie ma znaczenia,
czy są dobrzy, czy są źli, musisz o nich pamiętać, bo jesteście z jednej krwi.
Zawsze trzymaj uniesioną twarz, upewnij się czy uczucie dumy znasz,
jak nie to musisz poznac, musisz go doznać, uwierzyć w siebie.
Zrozumieć, że gwiazdy na niebie i Ty to jedno,
tak jak one możesz długo i wysoko świecić albo szybko się wypalić.
Wszystko leży w Twoich rękach, tak jak wielka mądrość leży w 52 dźwiękach. 2x
Ref. Nie oczekuj wiernie co jutro przyniesie nie, nie zachowuj się jak małe dziecko zagubione w lesie.
Chwyć za rogi życie i nie przestawaj wierzyć .
Tak właśnie musisz robić, aby godnie życie przeżyć.
Pamiętaj kim jesteś, nigdy nie zapomnij, nie padaj na kolana, nie przerywaj przed metą swego pochodu,
od pierwszego wschodu słońca do ostatniego zachodu.
II. Nigdy nie zapomnij, by brnąć cały czas w wybranym przez siebie kierunku,
tak jak nie możesz nigdy zapomnieć o swym pierwszym pocałunku, o rodzinie, przyjaciołach,
swej dzielnicy, tych co byli z Tobą podczas każdej nawałnicy, w szczęściu i w nie szczęściu,
w zdrowiu i chorobie, w potrzebie podawali rękę, byli zawsze tam, gdzie trzeba, pomagali Tobie.
Ci, co stali tuż za Tobą, chwytali za ramię, mówili: dasz radę.
Uda, uda Ci się, tak właśnie się stanie.
Tak właśnie się stało, idę naprzód krok po kroku.
To jedyne, co mi się udało tego roku (echo).
Zaczęliśmy w 52 świecić w mroku.
Jeszcze czas, aby się lepiej poznać, przeżyć jeszcze więcej, jeszcze więcej doznać,
razem wszystkim przeciwnościom sprostać.
Pamiętać o sobie, nigdy się nie rozstać.
Stać na straży tego, co robimy, potem bronić tego, co tworzymy.
Nigdy nie wolno zapominać o tym, co się robi i robiło, trzeba znać wartość pracy, jaką w to wszystko się włożyło,
ile wylanego potu, ile czasu temu poświęciło.
Jak wiesz co to, to wiesz już, co musisz zrobić, jak ktoś kto wszystko poniewiera, jak ktoś,
temu co kochasz twarz odbiera, a potem przyrównuje to do zera.
NIGDY nie zapomnij wyrządzonego Tobie zła.
Przebacz, jeśli tak dyktuje Ci sumienie, ale pamiętaj – życie to bardzo twarda gra.
Nadstawienie drugiego policzka tu się nie sprawdza.
Ja z natury jestem pokojowy.
Wierzyłem, że można rozwiązywać spięcia podawając sobie dłoń.
Zmieniłem się, umiesz się bić – to się broń.
Dębiec uczy, by nie dać sobie w kaszę dmuchać, uważać na to, by nie dać się oszukać,
by ufać w 100% tylko swoim ludziom, tylko sobie. Ja tak robię, ja tak robię.
Ref. Nie oczekuj wiernie... 2x
NIGDY NIE ZAPOMNIJ!
|
|
| |
|
